ကလေး၏ လူမှုရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု- တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းမှ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသို့

ကလေးတစ်ဦး၏ လူမှုရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ၎င်းတို့၏ လူမှုရေး-စိတ်ခံစားမှု ကြီးထွားမှု၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာသောဆက်ဆံရေးများ တည်ဆောက်ခြင်းတွင် အနာဂတ်အောင်မြင်မှုအတွက် အုတ်မြစ်ချပေးပါသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ချက်ချင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်အရွယ်နှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရှုထောင့်မှ အခြားသူများကို နားလည်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်လာခြင်းနှင့် စာနာနားလည်မှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာပါသည်။

လူမှုရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအဆင့်များ

ကလေးငယ် (၀-၁ နှစ်): လူမှုဆက်ဆံရေး ပေါ်ပေါက်လာခြင်း

ဒီအဆင့်မှာ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးဟာ အဓိကအားဖြင့် သူတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသူတွေအပေါ်မှာ အခြေခံပါတယ်။ သူတို့ဟာ မိဘတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုနဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို ရယူဖို့အတွက် အပြုံးတွေ၊ မျက်လုံးချင်းဆုံတာနဲ့ ငိုတာတွေကို အသုံးပြုကြပါတယ်။ သူတို့ စကားမပြောနိုင်သေးပေမယ့် ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတွေကို မှတ်မိပြီး လူကြီးတွေရဲ့ အမူအရာတွေနဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို တုံ့ပြန်နေပါပြီ။ ဒါဟာ ကလေးတွေ တည်ဆောက်ဖို့ ကနဦးအဆင့်ပါ။ ပူးတွဲပါ နှင့် ခံစားချက်တစ်ခု ယုံကြည်မှု။

လမ်းလျှောက်တတ်စအရွယ် (၁-၃ နှစ်): ပြိုင်တူကစားခြင်းနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း

ဒီအဆင့်မှာရှိတဲ့ ကလေးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ရွယ်တူချင်းတွေကို စိတ်ဝင်စားမှုပြလာပေမယ့် သူတို့ရဲ့ကစားဟန်ကတော့ မကြာခဏဆိုသလို "ပြိုင်တူကစားခြင်း"—ကလေးတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အရုပ်များဖြင့် ကစားကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် တူညီသောနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စောင့်ကြည့်ကြသော်လည်း စစ်မှန်သော အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု သို့မဟုတ် မျှဝေမှု ရှားပါးသည်။ ဤအဆင့်တွင် ၎င်းတို့၏အတွေးအခေါ်သည် "တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော" အတွေးအခေါ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို ဗီဇအရ ကာကွယ်သောကြောင့် "မျှဝေခြင်း" ဟူသော အယူအဆကို နားလည်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

မူကြိုအရွယ် (၃-၆ နှစ်): ပူးပေါင်းကစားခြင်းနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း

ဒါဟာ လူမှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အရေးကြီးတဲ့ကာလတစ်ခုပါ။ ကလေးတွေဟာ အပြိုင်ကစားခြင်းကနေ အပြိုင်ကစားခြင်းဆီကို ကူးပြောင်းစပြုလာပါပြီ။ "ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ကစားနည်း။" သူတို့ဟာ အတူတကွ အုတ်တိုက်တွေ တည်ဆောက်ကြမှာဖြစ်ပြီး၊ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ကစားရတဲ့ ဂိမ်းတွေမှာ ပါဝင်ကစားကြမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကစားနည်းအတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ချမှတ်ကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ "မင်း"၊ "ငါ" နဲ့ "ငါတို့" ဆိုတဲ့ အယူအဆတွေကို နားလည်လာပြီး ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ တိုတိုတုတ်တုတ်နဲ့ ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုများ သူတို့ဟာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကစားဖော်တွေကို ရွေးချယ်ပြီး မျှဝေတတ်ဖို့နဲ့ အလှည့်ကျ လုပ်ဆောင်တတ်ဖို့ သင်ယူလာတာနဲ့အမျှ ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

ကျောင်းနေအရွယ် (၆-၁၂ နှစ်): လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် စည်းမျဉ်းများ

ကျောင်းနေအရွယ်သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ကလေးတစ်ဦး၏ လူမှုဆက်ဆံရေးသည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး စနစ်တကျဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ငယ်များနှင့် "သူငယ်ချင်းစက်ဝိုင်းများ" ကို ဖွဲ့စည်းကြပြီး၊ သူငယ်ချင်းဆက်ဆံရေးသည် မျှဝေထားသော စိတ်ဝင်စားမှုများ၊ ဝါသနာများနှင့် တန်ဖိုးများကို ပိုမိုအခြေခံသည်။ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှု နှင့် တရားမျှတသော ယှဉ်ပြိုင်မှု ထို့အပြင် စည်းမျဉ်းများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်လိုက်နာနိုင်သည်။ ဤအချက်တွင်၊ ရွယ်တူချင်းဆက်ဆံရေးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမြင်မှုနှင့် အပြုအမူစံနှုန်းများအပေါ် သိသာထင်ရှားသော လွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။

ဆယ်ကျော်သက် (၁၂-၁၈ နှစ်): နက်ရှိုင်းသော မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ လက္ခဏာ

ဆယ်ကျော်သက်တွေရဲ့ လူမှုရေးလိုအပ်ချက်တွေက ပိုပြီးပြင်းထန်လာပါတယ်။ သူတို့ဟာ နက်ရှိုင်းပြီး ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်လိုကြပါတယ်။ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုများ မျှဝေထားသော တန်ဖိုးများနှင့် စိတ်ဝင်စားမှုများအပေါ် အခြေခံသည်။ ၎င်းတို့၏ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများသည် မတူညီသော အုပ်စုများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားခြင်း၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းနှင့် ရှာဖွေခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့်အတူ ပိုမိုကွဲပြားလာသည်နှင့်အမျှ လူမှုရေးအသိအမှတ်ပြုမှု ရွယ်တူချင်းများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများမှတစ်ဆင့်။ သူတို့သည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးသော လူမှုဆက်ဆံရေးများကို မည်သို့ဖြတ်သန်းရမည်၊ ပဋိပက္ခများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်နှင့် ကျန်းမာသော အချစ်ရေးဆက်ဆံရေးများကို မည်သို့တည်ဆောက်ရမည်ကိုလည်း သင်ယူလာကြသည်။

အိမ်တွင်းကစားကွင်းများ- လူမှုဆက်ဆံရေးစွမ်းရည်များ မြှင့်တင်ရန်အတွက် သဘာဝစာသင်ခန်းတစ်ခု

တစ်ခု အိမ်တွင်းကလေးကစားကွင်း သည် ကလေးများအတွက် ၎င်းတို့၏ လူမှုဆက်ဆံရေးစွမ်းရည်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော လက်တွေ့ကျသောပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပျော်စရာကောင်းပြီး အပြန်အလှန်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်းတို့သည် သဘာဝအတိုင်း လူမှုရေးစွမ်းရည်များကို ရရှိနိုင်ပါသည်-

• သဘာဝအတိုင်း လှုံ့ဆော်ပေးသော အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှု- ဆလိုက်များ၊ ထရွမ်ပလင်းများနှင့် ဘောလုံးတွင်းများကဲ့သို့သော ကစားကွင်းများတွင် ကလေးများသည် မျှဝေထားသော စိတ်ဝင်စားမှုများကြောင့် စုဝေးကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘာသာစကား သို့မဟုတ် ကိုယ်အမူအရာကို အသုံးပြု၍ ညှိနှိုင်းရန် လိုအပ်ပြီး "ဘယ်သူ့အလှည့်လဲ" သို့မဟုတ် "အတူတူကစားလို့ရမလား" ဟု မေးမြန်းရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သဘာဝအကျဆုံးပုံစံများဖြစ်သည်။ လူမှုရေးအလေ့အကျင့်။

• ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် အခန်းကဏ္ဍသရုပ်ဆောင်ခြင်း- ကစားကွင်းအတွင်းရှိ အပြင်အဆင်နေရာများ၊ ဥပမာ- ဟန်ဆောင်မီးဖိုချောင်များ၊ စူပါမားကတ်များနှင့် ဆေးရုံများသည် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ရန် အားပေးသည်။ "ဈေးဝယ်ခြင်းနှင့် ချက်ပြုတ်ခြင်း" သို့မဟုတ် "ဆရာဝန်နှင့် လူနာ" တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် ၎င်းတို့သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ၊ ဆက်သွယ်ပါ၊ နှင့် လုပ်ငန်းတာဝန်များကို ခွဲဝေပါ၎င်းတို့၏ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း။

• ပဋိပက္ခဖြေရှင်းရေးအတွက် အခွင့်အလမ်းများ- ကစားစရာတွေကို မျှဝေသုံးစွဲတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်တဲ့အခါ ကလေးတွေဟာ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိပါတယ်။ ကစားကွင်းမှာ မိဘတွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေဟာ ကလေးတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဘယ်လိုဖော်ပြရမလဲ၊ တခြားသူတွေရဲ့ စကားကို နားထောင်ရမလဲ၊ အတူတကွ ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာဖွေရမလဲဆိုတာကို လမ်းညွှန်ပေးသူတွေအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးမှာ အရေးကြီးတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည်။

• မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ပေါက်ဖွားရာနေရာ- ကစားကွင်းမှာ ကလေးတွေဟာ မတူညီတဲ့နောက်ခံက ရွယ်တူချင်းတွေနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရကြပါတယ်။ ကစားခြင်းရဲ့ မျှဝေအတွေ့အကြုံဟာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုရဲ့ အစဖြစ်လာနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတွေအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ချပေးနိုင်ပါတယ်။

• အလှည့်ကျလုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် စောင့်ဆိုင်းခြင်းကို သင်ယူခြင်း- လူကြိုက်များသော ကစားကွင်းများရှေ့တွင် ကလေးများသည် စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းတတ်ရန် သင်ယူရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤရိုးရှင်းပုံရသော လုပ်ရပ်သည် ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းရှိမှုသဘောတရား နှင့် လူမှုရေးကျင့်ဝတ်။

ထို့ကြောင့်၊ အိမ်တွင်းကစားကွင်းတစ်ခု ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုအတွက်သာမက အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည် လူမှုရေးစာသင်ခန်း ကလေးတွေဟာ တခြားသူတွေနဲ့ ဘယ်လိုဆက်ဆံရမလဲ၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရမလဲ၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမလဲ၊ မိတ်ဆွေဖွဲ့နည်းတွေကို သင်ယူကြတဲ့ နေရာပါ။